Koło Naukowe Ogrodników

Historia

Historia

Koło Naukowe Ogrodników powstało w 1921 roku, co czyni je jedną z najstarszych organizacji studenckich Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. 

Rok 2011 był szczególnym czasem, w którym obchodziliśmy 90-lecie powstania Wydziału Ogrodniczego oraz Koła Naukowego Ogrodników. Początki Koła się gają jednak znacznie wcześniej, od powstania w 1916 roku Zrzeszenia Słuchaczy Wyższej Szkoły Ogrodniczej. Członkowie Zrzeszenia zajmowali się badaniami z zakresu entomologii, hodowli i agrotechniki ogrodniczej.

Z chwilą utworzenia Wydziału Ogrodniczego w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego z inicjatywy studentów: Marii Rudniciej, Zofii Świdniciej oraz Ludwika Choińskiego podjęto się stworzenia samodzielnej jednostki naukowej. Było to o tyle ważne, że Zrzeszenie w ramach, którego aktywnie działali studenci Wydziału, jako organizacja pozauczelniana nie mogła występować oficjalnie wobec Senatu ani władz Uczelni. Z drugiej strony zgodzono się, że spraw ogrodniczych nie mogą reprezentować koła rolników czy leśników, działające już na uczelni.

W celu utworzenia Koła powołano specjalną Komisję Organizacyjną, której 18-go lutego 1921 na zebraniu organizacyjnym polecono opracowanie statutu Koła.

W dniu 25 lutego odbyło się pierwsze walne zebrania Koła Ogrodników, na którym przyjęto opracowany statut, oraz powołano pierwszy Zarząd Koła oraz Komisję Rewizyjną. Utworzono również Sekcję Skryptów oraz Sekcję Dochodów Niestałych. Rozpoczęto prowadzenie Kroniki Pamiątkowej „Planta”.

Skład pierwszego Zarządu przedstawiał się następująco:

Przewodniczący: Piotr Hoser
Zastępca: Ludwik Choiński
Sekretarze: Maria Rudnicka oraz Zofia Śliwińska
Skarbnicy: Stanisław Sokołowski oraz Stanisław Kosiński

Podstawowymi założeniami działalności Koła były:
Udzielanie Członkom pomocy naukowej.
Umożliwienie pogłębiania wiadomości fachowych i rozwijania ich zdolności twórczych.
Organizację pracy społeczno-fachowej.

 Mimo początkowych trudności związanych z małą liczbą osób, brakiem doświadczenia oraz lekceważącym stosunkiem innych organizacji, szybko znormalizowano działanie Koła. Zaczęto od gromadzenia zbiorów botanicznych, dendrologicznych oraz entomologicznych. Utworzonowypożyczalnię mało dostępnych książek i skryptów naukowych. Organizowano odczyty oraz wycieczki do ogrodów i gospodarstw ogrodniczych.

Od początków działalności Koło działało prężnie i rozwojowo przez wiele lat. Kształtowany przez ten czas model Koła został jednak zaprzepaszczony wraz nadejściem II wojny światowej. Po wojnie ze skromnych składek zakupiono niezbędne przedmioty, tj. pieczęć Koła, druki, znaczki itp. Odnowiono stare, oraz nawiązano nowe kontakty z organizacjami zawodowymi i osobami prywatnymi, co w perspektywie czasu niejednokrotnie przyniosło wiele korzyści.

 „Rozpoczęła się praca w Kole – czytamy w księdze pamiątkowej – praca od podstaw. Zaczynaliśmy wprost z niczego. Akta zginęły, środków materialnych żadnych i żadnego sprzętu, lokalu – dosłownie nic. Została nam tylko w dziwny sposób ocalała Planta”.

 W okresie nowego startu za główny cel obrano organizację dużej ilości praktyk wakacyjnych oraz uzyskanie stypendiów, pomocnej w dalszej pracy naukowej. Odbyło się wtedy wiele płatnych praktyk, oraz uzyskano kilka doraźnych zasiłków pieniężnych dla działaczy Koła będących w trudnych sytuacjach materialnych.

W następnym okresie czasu, który przyniósł jako taką stabilizację oraz fundusze, zaczęto powracać do pierwotnej formy sprzed wojny. Rozpoczęto prace badawcze i więcej uwagi zaczęto poświęcać pracy społecznej.

Okres intensywnego rozwoju trwał do czasu „siedmioletniego snu zimowego”, spowodowanego m. in. przeniesieniem Wydziału Ogrodniczego ze Skierniewic do Ursynowa. Przebudzenie nastąpiło w 1959 roku. Dzięki staraniom ówczesnego prezesa koła uchwalono nowy, zaktualizowany statut, w myśl którego nazwa organizacji brzmiała: „Koło Naukowe Ogrodników Studentów SGGW”. Intensywniej zajęto się pracą naukowo-badawczą, oraz organizowano prelekcje, odczyty, spotkania, wycieczki, konkursy i pokazy filmowe dotyczące problematyki ogrodniczej. W tych latach prężnie działała współpraca z innymi kołami. W szczególności zaś z Kołem Naukowym Ogrodników z Krakowa charakteryzująca się wspólnym uczestnictwem w obozach naukowych, seminariach i zebraniach. Ściśle współpracowano ze Zrzeszeniem Studentów Polskich oraz Stowarzyszeniem Inżynierów i Techników Ogrodnictwa.

Organizacje z branży ogrodniczej, które podjęły z nami współpracę to: Zjednoczenie Nasiennictwa Ogrodniczego i Szkółkarstwa oraz Warszawska Spółdzielnia Ogrodnicza.

Następne lata przynosiły wiele sukcesów. Zdobyto wiele nagród i wyróżnień, m. in. na ogólnopolskich przeglądach kół. W ramach działania Koła uczestniczono w miesięcznych praktykach poza granicami kraju. Zorganizowano kilka bardzo ciekawych projektów naukowych, największy z nich to wyprawa naukowa do Ameryki Południowej.